Elimi tut bağrına bas Eğer yalan söylersem Beni burada kimse tutamaz Şayet sende gidersen Hem sağımı hem solumu Kaybederim ben yolumu Gözüm görmez kalbim ağlar Aşk denilen çile bumu Bu şehirde beni bilsinler Bu mezarda beni gömsünler Vazgeçersem senden Bana namert desinler Bir dakika dinle zalim Sana yalan söylemedim Ben seni sen diye sevdim Bunu senden gizlemedim Adını kazıdım yüreğime İçimdesin her şeyinle Kemikten tut iliğime Şaşıyorum ben kendime Bu şehirde beni bilsinler Bu mezarda beni gömsünler Vazgeçersem senden Bana namert desinler Ayrılığn bedelini çekerek binlerce kez ödedim Bu şehirleri bu sokakları adım adım, milim milim boynu bükük gezdim Şu an ne haldeyim ne dertteyim neyden bileceksin be gülüm Onun için en son dileğim seni son kez son kez Ölmeden göreyim….. Bu şehirde beni bilsinler Bu mezarda beni gömsünler Vazgeçersem senden Bana namert desinler

Sevgiler vardır hani hiç bitmeyen, yaşandıkça arkası gelen. Mutluluğun ta kendisidir hani, hiç eksilmeyen. Bir narin çiçek gibidir her gün yeniden yeşeren. Bilir misin bir de hani ulaşılamayan sevgiler vardır, hiç sulanmadan, hiç güneş yüzü görmeden büyüyen çiçeklere benzerler. Dilin varmaz hani bu büyük aşkı içinden atıp haykırmaya, ellerin varmaz hani gidip onun elinden tutmaya. Sadece gözlerin vardır senin bu aşkını anlatan, bir yalan söylemeyen onlardır, yada derdini gizleyemeyen. Elinden kurtulup uçan bir kuşa benzer aşk, bazense elinde çok tutup öldürdüğün bir kuşa. Ötüşü mutlu eder seni günün her saati, neşe sacar senin yaşamına. En yorgun oldugun bazı sabahlar bile uyandırır belki seni. Ama ne hoştur onunla uyanmak, ne hoştur ona yakın olmak. Belki de uçup kaçırmaktan korkuyorsun ona aşkını söyleyince, o güzelliği biraz daha seyredeyim istiyorsun onu uçurmadan. Ama bir sabah olur ki uyanamamışsındır onun sesiyle, pencereye çıkıp puslu gözlerle aramışsındır. Biraz sonra gelirdi nasılsa önemli değil. Beklemeler devam eder pencere önünde, ama hava artık kararmıştır . Onu görmeden gelen bir gece ne kadar da hüzünlüymüş meğer. Ertesi sabah yine bir hüzünle uyanırsın, yoksa seni terk mi etmişti, hem de onca aşkına rağmen. Şimdi ondan ne bir haber kalmıştır ne de bir başka iz, kalakalmışsındır ondaki o büyük aşkla. Halbuki tam onun gittiği gün tüm cedaretini toplayıp onu sevdiğini söylemeyecek, Ona olan aşkını yüzüne haykırmayacak mıydın? Günlerden bir gün o kuşa yine denk gelirsin. Ama her zamanki cıvıl cıvıl öten kuş değildir artık O. Ağlamak istersin hani ağlayamaz, dokunmak istersin hani dokunamazsın. Tüm ateşini atarsın içine, onca sevgini hapsetmeye çalışırsın bedenine. Ama artık aşkını Ona anlatmanın da faydası yoktur, Ona delice yanmanın da. Çünkü o kuş artık başkalarının elinde, başkalarının kafesindedir, ve bir daha da senin olmayacaktır.

belki biziz sevgiyi haketmeyen belkide sevgidir bizi bu hale getiren belki biziz duygularımızı anlatamayıp şarkılara sıgınan belki de şarkılardır bizi aglatan belki sen sin sevgiyi arayan belkide benim bundan coşarcasına kacan BELKİ SENSİN SEVİLMEYİ HAK EDEN YADA BENİM ÖYLE ZANNEDEN

BİZLEŞMENİN KÖR HAMMALLIĞINA DARBELER mutluluğu gördüm dün. minik bağcıkları vardı pırıltılı,hayli hayalleri kesiştiren. bir kokusu varsa tanıdık gelen,tam oradaydı işte, \’yok\’la \’var\’ı seviştiren….. \’ondan sonra\’ diye anlatılacak bir sonralığı yoktu, o an\’ın sevdiricisi olmuştu,cümleleri güzelliğinde sindirip. huzurun yakuti maviliğinde eriyen o saf kum tanesi, anlatabilseydi o yokoluşu, ( ) derdi sadece, ve bir buse daha alırdı aşk ırmağının ıslak dudaklarından…………

Ben sevginden mahrum Yuregim sende mahkum Yalancisin sevgilim yalanci Bende tukenmeyen bu aci Bunca sancidan sonra kalbim olmaz iflah Ben sensiz buralarda yabanci Belki birgun seversin diye hayaller kurdum Iste ben boyle bittim Bu garip adam senin eserin Bu sozler olsun sana benim hediyem Belki birgun okur ve aglarsin Hergece resmin karsisinda icipte agladigim gibi Unutmadim unutamadim seni

hiç hissedemediğim sıcaklığındı cennetim,kulağıma fısıldadığın iki kelimeydi mutluluğum,özleminin sardığı kalbimdi çaresizliğim,sadece senle gülmeyi isteyendi gözlerim,olsanda olmasanda tek sana ait olandı bedenim VE ne olursa olsun sadece sensin benim sevdiğim BALIMMM…

Nasıl olsa gidecek sevdiğin Gitmeyecek misin? Şakacı olma bal gibi biliyoruz ikimizde Hem şimdi gitmesek Naralar atsak birbirimize sahte sevgi cümlecikleriyle Elbet ayrılmayacak mıyız,torakla vücudun birleştiği yerde Öyle asma suratını hemen Nasıl olsa gidecek sevdiğin Hem nerden biliyorsun sevdiğinin ben olduğunu Şakacı olma bal gibi biliyoruz ikimizde Hem şimdi sevsen yarın bıkacaksın benden Sus söyleme sahte sevgi cümleciklerini Sevmiyorum sevemedim ve sevemiyeceğim hiçbirini Öyle asma suratını hemen bak bende üzülüyorum Nasıl olsa gidecek sevdiğin Güneşin doğduğu ufuklara yarınlara gidiyorum Sus!Sus! Söyleme sevgi cümleciklerini Öteden beridir bu anı bekliyorum Özlediğim herkesten sessizce gidiyorum Çektim halatlarımı yelkenime bir rüzgar bekliyorum…

Benim de bir zamanlar sevdiğim vardı Beyaz dantel yakalı liseli bir kız. Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda yeşeren Al karanfiller gibiydi aşkımız… Gülünce içimde rengârenk güzel, Güller açılırdı iri. Hani bilirsiniz ya yıldızsız siyah Geceler gibiydi gözleri. Bir mermer çeşmeden akan su gibi, Geçip gidiyordu günlerimiz. Biz bize yaşıyorduk kendi kaderimizi Bütün yaratıklardan habersiz. Ve yuvada bekleşen sabırsız, küçük Serçeler gibiydik ikimiz. Gözleri konuşurdu susunca, mahzun: \’Seni seviyorum\’ derdi. Sevdadan, gurbetten, hasretten yana Sıcak türküler söylerdi… Üstelik bir ceylan gibi sebepsiz Ürkek halleri vardı. Ayrılık deyince oturup sessiz Çocuklar gibi ağlardı. Bilmiyorum şimdi kaç yıl, kaç mevsim İçli mektuplar yazdık. Bazen yan yana yürür, beraber otururduk Ama konuşamazdık. Ben görmedim şimdi öyle diyorlar Büyümüş artık liseli kız, gelin olmuş… Unuttum her şeyi diyormuş Ve her gece rüyâsını nur topu kadar güzel Sarışın çocukları süslüyormuş. Görsem çocuklarını şimdi diyorum Bakamam yüzlerine çaresiz Bana bakar çocuklar sessiz. Çocukları gözlerinden tanırım Biliyorum, hiç birşey bilmezler ama Bakamam, utanırım

yine isyanım sensizlige bi acı bu icimde seni kaybetme korkusu sardı yine dört bir yanımı gonlum el vermiyo sensizlige yerimde sen olsaydın kalpten sevmeyen birine candan baglanırmıydın yine isyanım sana hergun ictim hergun agladım yinede sensizlige alışamadım yasamaksa yasanılır kader buysa katlanılır cileyse cekilir ama sensiz yaşayama sensizlige katlanamam sensiz bi dunyanın cilesini cekemem !

Bu Yazıyı Paylaş ;

Benzer içerik bulunamadı.